شعر فارسی

 

تلاش شاعران ایران از قرن سوم تا میانۀ قرن پنجم، موجب شد زبان و ادب فارسی در شرق و شمال شرق، یعنی ماوراءالنّهر، خراسان و سیستان گسترش یابد. عوامل مهم پیشرفت و گسترش زبان و ادبیات فارسی در این دوره عبارت اند از:

 

گرایش شاهان در جلب عالمان و ادیبان به دربار؛

 

لشکرکشی ها و فتوحات غزنویان؛

 

توسعۀ مدارس و مراکز تعلیم.

 

در این دوره پدیده های عمدۀ دیگری نیز برای زبان فارسی رخ نموده است، از جمله:

 

گسترش فارسی دری و آمیزش آن با کلمات و لغات نواحی مرکزی و غربی ایران؛

 

درآمیختن زبان فارسی با لغات زبان عربی؛

 

آمیختگی با واژه ها، نام ها و لقب های غیر رایج در عصر غزنوی و سلجوقی.