*درس دوازدهم : رباعی و دوبیتی دیروز

1- هر سبزه ای که درکنار جویباری روییده است شبیه مویی است که درکنار لب انسان      زیبا روی خوش اخلاقی روییده باشد.

2- مواظب باش که به قصد خواری و حقارت بر سر سبزه پا نگذاری ، زیرا آن سبزه از خاک مزار انسان زیبارویی روییده است.

***

1- آرزو می‌کنم که دل اشخاص بی وفا پر از غم و اندوه آزار دهنده‌ی دنیا شود. خدایا هر کس که وفادار نیست بمیرد. ( غم: اندوه دنیاست و منفی است.)

2- دیدی که هیچ کس جز غم عشق، یادی از من نکرد. هزار آفرین بر غم عشق باد. ( غم: غم عشق است و مثبت است.)

***

1- كاري نكن كه برايت مشكل ايجاد شود و دنياي به اين گستردگي براي تو تنگ و کوچک شود . ( زندگيت سخت شود. )

2- در فرداي قيامت كه فرشتگان نامه ي اعمال انسان‌ها را مي خوانند، تو از خواندن نامه‌ی اعمالت شرمنده شوی.

*رباعي و دوبيتي امروز :

1- هنگام سحر بر شاخه ي درختي در باغ، پرنده ي آوازخواني چه زيبا مي گفت:

2- هرچه در دل داري بگو با سرودي با ناله ای، آهی و فغانی حرف دل خود را بزن.

***

1- اي دل بيا پرواز كنيم و از اين جا برويم و راه وهدفي ديگر را در پيش بگيريم.

2- بيا تا سراغ  خدا را كه گم كرده ي قديمي ماست از شهيدبه خون خفته سراغ بگيريم.

***

1- اي شهيد پيش از تو هيچ كس مانند تو راه پاك باختن را در پيش نگرفت و با زخم گلوله، نشانه ي سرافرازي را دريافت نكرد.

2- اي دلاور قبل از اين هيچ كس مانند تو اين گونه عجيب، آبرو و اعتبار مرگ را از بين نبرده است.( تو از مرگ نترسيدي وآن را مسخره کردی ونشان افتخارت ، زخم های پیکر توست.)

 

*درس پانزدهم : پرورده گویی

1- اگر مثل کوه، گوشه‌نشینی کنی، بسیار شکوهمند و والامقام خواهی شد.(سکوت مایه‌ی عزت وسربلندی است.)

2- ای انسان آگاه، سکوت کن. زیرا در فردای قیامت بی زبان از نظر گفتار، بازخواست نخواهد شد.

3- اشخاص دانا و رازدان مثل صدف فقط برای گفتن حرف های ارزشمند، دهان می‌گشایند.

4- انسان پرحرف، نصیحت ناپذیر است و نصیحت فقط در انسان های ساکت، اثر می‌کند.

5- وقتی که  پشت سر هم حرف بزنی, حتماً سخن دیگری را نخواهی شنید. (با بیت قبلی دریک مفهوم‌اند).

6- نباید نسنجیده سخن گفت؛ همان طور که اندازه نگرفته نباید پارچه را برید.

7- اشخاصی که در خوب و بد آن چه که می‌خواهند بگویند، درنگ و اندیشه می‌کنند، از بیهوده‌گویان حاضرجواب بهترند.

8- سخن گفتن برای انسان یکی از نشانه های کمال است. تو خودت را با گفتن سخنان نامناسب بی ارزش مکن. ( بیت به خاصیت دوگانه‌ی سخن یعنی کمال ونقصان اشاره دارد.)

9- شخص کم حرف و سنجیده‌گو را هیچ وقت شرمنده نمی‌بینی. همان‌طور که کمی‌مشک بهتر از مقدار زیادی گل بی ارزش است.

10- از شخص نادانی که به اندازه‌ی ده نفر سخن می‌گوید، بپرهیز. مثل دانایان کم سخن بگو و حساب شده حرف بزن.

11- سخنان بسیاری گفتی وتمام آنها اشتباه بود. اگردانا هستی کوتاه سخن بگو، ولی درست بیان کن.

12- چرا انسان چیزی را پنهانی بگوید که اگر آشکار شد، شرمنده شود.

13- در کنار دیوار هم غیبت دیگران را نکن. شاید پشت دیوار کسی برای شنیدن باشد.

14- راز در درون دل تو زندانی است. مواظب باش تا با سخن بی جا راز دلت آشکار نشود.

15- انسان دانا به‌این دلیل ساکت است‌که می‌بیند شمع به دلیل داشتن زبان (فتیله) سوخته است.(انسان آگاه اثرات منفی پرگویی را می‌داند.)